Marchewka

Z kolei F. kocha marchewkę gotowaną. A. jej nie lubi. F. dopytuje przy obiedzie: "Atek, a Ty lubisz jeść marchewkę? Onnnaaa jest taaaka miękka!".

Schab

A. słynie w domu ze swojej wyjątkowej miłości do kotletów schabowych. Jak co sobotę rano idziemy na zakupy na bazarek. Pytam A. jakie mięso mamy kupić na obiad. Na co A. rozmarzony: "Gdybym był schabem to sam bym siebie zjadł" ....   ;)

Love

Nie ma takich słów, które mogłyby opisać moją miłość do nich. Uleczyli moje życie, nadali mu sens, codziennie odkrywam na nowo z nimi świat. Dziękuję Wam chłopcy, kocham Was jak stąd do kooooosmoooosuuu!

A, b, c

A. wychodzi z bloku i podśpiewuje pod nosem: "A, b, c, a, b, c, a, b c .." i nagle mówi: "Mamo, zobacz to jak ja się urodziłem pierwszy to jestem litera a., a F. drugi to jest B. Tylko nie ma C."

Pytam: "A. a chciałbyś aby było w domu trzecie dziecko? ".

A. :"Tak, bo wiesz jak F. mógłby się bawić z tym dzieckiem wtedy kiedy ja bym nie chciał żeby mi przeszkadzał, na przykład kiedy będę z Tobą sprzątać". 

.... :) Ja bym tam chciała w domu C ;)  

Jak będę lekarzem

F. od dłuższego czasu snuje wizję, że zostanie lekarzem. Wczoraj sobie tak opowiada przed snem w łóżku. 

"Jak będę lekarzem to będę leczył i dorosłych i dzieci. I mamę też będę leczył, i A. i tatę. I zbuduje taki duży szpital, taki największy w kosmosie!".

F. też twierdzi, że będzie lekarzem Spidermanem. Będzie mieć kostium pod fartuchem. Jakie to piękne, oni wciąż mogą być kim tylko zechcą :)

Brak faceta

Mówię A. co będziemy robić w weekend. Opowiadam, że pojedziemy spotkać się z ciocią Beatą. 

A. pyta czy to ta ciocia od zielonego naleśnika (takie danie zamówiła moja koleżanka podczas wspólnego z chłopakami spotkania - pamięć A. do dziwnych szczegółów jest niesamowita!). 

Mówię, że to inna ciocia, taka której może nie pamiętać bo dawno jej nie widzieliśmy, a w tym czasie urodziła dziecko. Tłumaczę, że ciocia od naleśnika nie ma w ogóle dzieci. 

A. na to wbija się natychmiast: "Bo nie ma faceta, tak?".

... ;)

Uratowany!

Jesteśmy na zakupach w Galerii. F. woła "siku!". Poszliśmy z F. i A. do toalety, ta dla niepełnosprawnych jest dla naszej trójki i toreb z zakupami zdecydowanie najlepsza ;) . Widzę, że A. też przestępuje z nogi na nogę i nerwowo rozgląda się po pomieszczeniu. 

Mówię: "A. też skorzystaj z ubikacji". 

A. na to niepewnie: "A masz chusteczki? ". 

"Mam" - teraz ja odpowiadam nie pewnie (bo papier toaletowy jest). 

Na co A. radośnie i głośno: "Jestem uratowany!". 

Po chwili dowiedziałam się o co chodzi. A. nie wypatrzyłodajnika z papierem do wytarcia rąk, a suszarek elektrycznych z paniką unika... ;) 

Mój kochany strachulec.